Ochrona przed kolejnym złamaniem

Osteoporoza jest jedną z najczęściej występujących chorób przewlekłych. Dotyka ludzi po 60. roku życia, częściej kobiety niż mężczyzn. Problem będzie narastał, ponieważ obecnie na świecie żyje 455 mln ludzi powyżej 65. roku życia, a dane szacunkowe wykazują, że w roku 2050 będzie ich ponad 1.55 mld. Tymczasem zaledwie u 7%-25% chorych zostaje wdrożone leczenie zapobiegające kolejnym złamaniom. 

Celem leczenia osteoporozy jest uniknięcie zwłaszcza kolejnego złamania u osób, które już go doznały. Leczenia wymaga każda osoba, która przebyła złamanie, a identyfikacja innych zagrożonych osób następuje na podstawie obliczeń ryzyka złamania metodą FRAX.

Co należy zrobić:

  1. Rozpoznać osteoporozę u pacjentek po przebytych złamaniach niskoenergetycznych.
  2. Wdrożyć suplementację Ca i wit. D oraz aktywną farmakoterapię.

Znane są skuteczne i dobrze tolerowane leki, które zmniejszają ryzyko kolejnych złamań we wszystkich lokalizacjach szkieletu. To zabezpieczy pacjentki na przyszłość i będzie zgodne z zaleceniami, a jeśli w przyszłości doszłoby np. do reoperacji – kość będzie w lepszej kondycji, co zwiększy szanse na powodzenie zabiegu. 

O czym warto pamiętać?

  1. Rekomendacja ortopedy dotycząca leczenia osteoporozy skierowana do lekarza pierwszego kontaktu zwiększa odsetek zastosowania leczenia przeciw osteoporozie.
  2. Zwiększenie wśród ortopedów świadomości występowania osteoporozy może pozwolić na podwojenie wykrywalności i częstości stosowania leczenia u pacjentów po złamaniu biodra.
  3. Z uwagi na coraz dłuższy wiek życia pacjenci będą ulegać złamaniom (wiek jest niezależnym czynnikiem ryzyka złamania).
  4. Przebyte złamanie niskoenergetyczne zwiększa ryzyko kolejnych złamań – uruchamia się efekt domina. 
  5. Zabiegi, w tym aloplastyka, w osteoporotycznej kości są trudniejsze i bardziej wymagające, niż na kości o prawidłowej strukturze i gęstości. 

Wielu specjalistów odpowiedzialnych jest za leczenie osteoporozy (lekarz rodzinny, internista, endokrynolog, geriatra, ginekolog, chirurg i ortopeda). Ale to właśnie ortopeda jest pierwszym i często jedynym lekarzem mającym kontakt ze złamaniem osteoporotycznym. Na ortopedzie spoczywa zatem obowiązek nie tylko leczenia złamania, ale również wdrożenia postępowania zapobiegającego następnemu złamaniu.

Dlaczego ortopeda jest tak ważny w procesie leczenia?

  • Może wdrożyć wczesne leczenie.
  • Może kontrolować przebieg leczenia.
  • Zapobiega przez to kolejnym złamaniom.
  • Może przyczynić się do zmniejszenia kosztów leczenia.

Jeśli po pierwszym złamaniu nie zaczniemy aktywnie leczyć pacjentki, to z pewnością po jakimś czasie wróci ona do ortopedy z kolejnym złamaniem.

Wkrótce

  • Wertebroplastyka. 80-letni pacjent ze świeżym złamaniem L1

    Wertebroplastyka. 80-letni pacjent ze świeżym złamaniem L1

Odsłony programu