CASE STUDY

Następny pacjent to 33-letni mężczyzna, pracownik biurowy, zgłosił się z powodu dolegliwości nadgarstka prawego, które utrzymywały się od dziesięciu lat. W wieku około dwudziestu lat upadł na prawy nadgarstek, jednak nigdy nie diagnozował tego urazu. Od tamtej pory występowały tylko dolegliwości bólowe, szczególnie przy chwytach siłowych u podstawy kłębu kciuka. Wykonane badania tomografii komputerowej i zdjęcia rentgenowskie dokumentowały przewlekły staw rzekomy kości łódeczkowatej z torbielami w obrębie samej kości i wysztancowane szczeliny stawu rzekomego. Zaproponowaliśmy mu leczenie operacyjne - otwartą rewizję stawu rzekomego, czyszczenie, zastosowanie przeszczepów autogennych z talerza kości biodrowej i stabilizację śrubą Herberta, a w okresie pooperacyjnym przez dwanaście tygodni unieruchomienie reki i stosowanie aparatu Exogen. Pacjent zgodził się na to postępowanie, więc wykonano rewizję samego stawu rzekomego, zastosowano przeszczepy autogenne i ustabilizowano całe złamanie pojedynczą śrubą kompresyjną.

Po 12 tygodniach uzyskaliśmy częściowy zrost kostny, widoczny w tomografii komputerowej. Zrosła się głównie warstwa korowa od strony promieniowej, natomiast od strony łokciowej nie było pełnego zrostu kostnego, tym niemniej nie występowała już patologiczna ruchomość odłamów. Pacjent wówczas zaczął rehabilitację, stosując do czynności wymagających większego obciążenia stabilizator nadgarstka. Po 9 miesiącach, gdy zgłosił się na badanie kontrolne, stwierdzono całkowity zrost kostny kości łódeczkowatej.